ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س سیزدهم ق)، نقاش. هنرمندان پراستعدادى بود كه به دستور عباس میرزا براى یادگیرى هنر نقاشى به ایتالیا رفت و در شهر رم ساكن شد و به كار نقاشى پرداخت، سپس با همسر ایتالیایى خود به ایران بازگشت و لقب نقاش‏باشى را از عباس میرزا گرفت و معلم نقاش‏خانه‏ى دولتى بود. میرزا عباس در طراحى و آبرنگ و رنگ و روغن به شیوه‏ى كلاسیك مهارت داشت و در مواردى نیز از روى آثار مشاهیر معروف اروپایى كپى مى‏كرد. وى در واخر عمر به هند رفت و در آنجا درگذشت. تنها اقر رقم‏دار وى، تصویر كپى شده‏اى از روى كارهاى رافائل معروف است كه در این تابلو، حضرت مریم و مسیح (ع) روى ابرها قرار گرفته‏اند و پشت سر مریم، درخشندگى پر نور آفتاب جلب نظر مى‏كند. در بالاى تابلو، جماعت حواریون در اطراف حضرت مسیح ایستاده‏اند و فرشته‏اى میان آنها قرار گرفته است و به خط نستعلیق زیبا رقم نهاده: «رقم میرزا عباس كه از روى پرده بزرگ عمل رفائیل نقل نموده است سنه 1278، نقاشخانه‏ى دولتى».